رفتیو، گفتیو، نمیدم دیگه لب مفتیو
میدونی، میدونم، چه آشی واسه من پختیو
مرگ من، جون من، ما رو اینقدر سرکار نذار
من بمیرم فدات شم اینقده بازی درنیار
بیا بیا پیشمو ماچم کن، منو که واسه تو میمیرم
بیا بیا پیشمو حال بده، بذار تو رو تو بغل بگیرم
بیا بیا پیشمو ماچم کن، منو که واسه تو میمیرم
بیا بیا پیشمو حال بده، بذار تو رو تو بغل بگیرم
رفتیو، گفتیو، نمیدم دیگه لب مفتیو
میدونی، میدونم، چه آشی واسه من پختیو
مرگ من، جون من، ما رو اینقدر سرکار نذار
من بمیرم فدات شم اینقده بازی درنیار
بیا بیا پیشمو ماچم کن، منو که واسه تو میمیرم
بیا بیا پیشمو حال بده، بذار تو رو تو بغل بگیرم
بیا بیا پیشمو ماچم کن، منو که واسه تو میمیرم
بیا بیا پیشمو حال بده، بذار تو رو تو بغل بگیرم
بیا بیا پیشمو ماچم کن، منو که واسه تو میمیرم
بیا بیا پیشمو حال بده، بذار تو رو تو بغل بگیرم
بیا بیا پیشمو ماچم کن، منو که واسه تو میمیرم
بیا بیا پیشمو حال بده، بذار تو رو تو بغل بگیرم
Longing and Playfulness in “Joone Man”
“Joone Man” by Arash is a heartfelt expression of longing, affection, and a playful dynamic between two lovers. The repeated pleas for closeness—inviting the beloved to come near, to kiss, and to embrace—highlight a deep yearning and devotion. The lyrics cleverly mix vulnerability with playful protest, as the narrator calls out the games being played and expresses willingness to do anything for love. This interplay of teasing and sincerity gives the song a relatable and endearing quality, capturing the emotional rollercoaster of romance. The use of colloquial phrases and repetition amplifies the song’s catchy, conversational tone, making it both memorable and emotionally resonant.
Song Credits
- Artist: Arash